Veertig uur in de week werken voor € 3,10 per uur. Op een plek waar duf behang vervangen wordt door vrouwelijk naakt, rode oortjes taboe zijn en de dildo’s je om de oren vliegen. In de Openbare Bibliotheek van Amsterdam zoeken Stephan Bernardus (22) en ik een rustig plekje op, waar ik hem het hemd van het lijf kan vragen over zijn tijd als stagiair bij Playboy.

 

 

Studie: Media en Informatiemanagement 

School: Hogeschool van Amsterdam

Jaar: 4

Stageplek: Playboy

Aantal maanden stage: 7

Favoriete playmate: geen (“ze waren allemaal leuk”)

Kinderdroom: tekenaar worden

“Het leek me natuurlijk heel tof. Ik had het blad nog nooit echt gelezen, wel de plaatjes gezien natuurlijk. Playboy was voor mij dan ook niet meer dan een bloot blad. Ik heb daarom ook even getwijfeld of het wel goed op mijn CV zou staan, maar eigenlijk is Playboy een goed lifestylemagazine. De redactie schrijft goede artikelen, vooral artikelen die aspiratie oproepen bij de man. Het gaat over vrouwen, mode en verzorging, gadgets, luxe reizen, politiek en er staan interviews in met toonaangevende Nederlanders. Natuurlijk waren de mooie vrouwen, de feestjes en de goodies een leuke bijkomstigheid.”

“Ja. Playboy zat niet verlegen om flessen parfum, jeans, portemonnees en zonnebrillen die over waren van marketingacties en deelde die uit. Ook heb ik een op maat gemaakte blouse gekregen en werd me zelfs een reisje naar Ibiza aangeboden waar ik de dames gezelschap mocht houden tijdens de fotoshoots en laatste ook moest filmen." 

“Het kwam op mijn pad. Een klasgenoot van mij liep al stage bij Playboy en via hem ben ik binnengekomen. Ik moest op gesprek komen, net als nog een paar anderen die er stage wilden lopen. Uiteindelijk ben ik het geworden.”

Hiervoor had Stephan al stage gelopen bij twee andere bedrijven waar hij soortgelijke werkzaamheden had. Dus met al aardig wat bagage zou hij zeven maanden lang werken op de marketingafdeling van het hoofdkantoor van Playboy Nederland. Diegenen die denken dat dit een Playboy Mansion à la Nederland zou zijn, moet ik teleurstellen, maar echt gewoon was het er ook weer niet. Binnen de muren van dit kantoor vervingen posters van naakte vrouwen het behang, vlogen dildo’s over de werkvloer, stond een aardige collectie ‘natuurfilms’ in de kast en was het onderwerp van de dag seks. 

“Wat ik voornamelijk deed was analyses maken van de marketingacties, factureren, feesten organiseren, sommaties sturen en de verkoopsites beheren. Ook mocht ik werfacties opzetten. Mensen konden dan lid worden en kregen een welkomstgeschenk. Het was aan mij om verschillende partijen te bellen van producten die interessant zijn voor mannen. Zo hadden we bijvoorbeeld als geschenk een Ray-Ban zonnebril. Ik belde partijen en onderhandelde of wij een flink aantal van die brillen mochten in ruil voor een advertentiepagina."

 

“Ja. Maar meer omdat ik kennis die ik opgedaan had op school in de praktijk mocht brengen, ermee mocht oefenen en mijzelf ook beter leerde kennen; mijn werkhouding, mijn vaardigheden, wat gaat goed en wat kan beter. Bij een marketingactie was het de truc partijen over de streep te trekken om producten te geven in ruil voor een advertentiepagina. Vaak een echte uitdaging die soms best lastig was.”

“Ja. Toen ik er stage liep werkten er drie vrouwen en zeven mannen, exclusief de stagiaires; dit waren ook vaak mannen. De mensen die er werken waren echte ‘mannetjes’, erg aanwezig allemaal en er wordt continu over seks gepraat."

 

“Ja, zeker. We waren veel aan het Wii-en, hielden toernooitjes en natuurlijk niet te vergeten de borrels die elke vrijdag werden gehouden vanaf een uurtje of vier tot zeven. De stagiaires mochten een zootje drank halen en dan was het knallen, gewoon zuipen.”

“Tuurlijk. Ik moet wel zeggen dat de marketingafdeling een stuk serieuzer was dan de redactie. Maar dat is ook wel te verwachten. Zij schrijven over producten en proberen dingen uit en daar komen dan grappen vandaan. Wij op de marketingafdeling analyseren cijfertjes. Niet echt iets leuks om een goede grap over te maken.”

“De functie van Art Director. Hij heeft contact met de modellen, bepaalt welke modellen in het blad komen te staan, gaat de wereld rond om fotoshoots te doen en beoordeelt uiteindelijk ook de foto’s.”

“In ieder geval binnen een managementfunctie en op dit moment denk ik vooral aan marketingcommunicatie, reclame dus. Ik zit eraan te denken om hierna door te studeren en een Master te doen. Communicatiewetenschap of Business Economics aan de Universiteit van Amsterdam.”

“Ik denk van wel. Het heeft bevestigd wat ik wil en me een duwtje in de rug gegeven naar de richting die ik uiteindelijk op wil.”

Graag dank ik Stephan voor dit interview.