De zomervakantie komt er alweer aan. Naast vakanties in landen als Spanje en Griekenland kun je er natuurlijk ook voor kiezen om dan te studeren in het buitenland. BKML-correspondent Diego Mahakena volgde vorige zomer een summer course in Londen. Vorige week las je deel één van zijn verhaal, nu deel twee.

 

Mijn eerste dag was eigenlijk een dag als alle andere dagen. Op tijd op, douchen, aankleden, croissantje eten, wat drinken, haren doen en de deur uit. Daarna een korte wandeling naar de halte Queensway om daar de metro naar de halte Holborn te pakken. De tien minuten lopen vanaf Holborn naar de LSE werd onderbroken door de dagelijkse pitstop bij de Starbucks op de hoek van de LSE. Dit dagelijkse ritueel bestond uit het bestellen van een large drip met twee zakjes rietsuiker en een water. Daarna was het opschieten om gewapend met collegeblok, pen en mijn grote bak Starbucks koffie de zesde verdiepen van The Clement House te betreden. The Clement House is een van de monumentale panden van de LSE waar voornamelijk colleges geven worden. Mijn klas bestond uit ongeveer 70 personen van over de hele wereld. Van al die mensen was maar een handje vol nog student. De meesten waren al een stuk ouder en werkten bij banken of andere financiële instellingen. Daarnaast waren er een aantal promovendi en een aantal, op het oog verdwaalde zielen, als ik.

De colleges werden gegeven door een Nederlandse vrouw. Geheel toevallig is dat niet, aangezien Nederland een roemruchte geschiedenis kent wat betreft de econometrie. Note bene de eerste nobel prijs voor de economie op een econometrisch onderwerp werd uitgereikt aan de Nederlandse econometrist Jan Tinbergen. Het college Advanced Econometrics behelste, zoals de naam al luidt, gevorderde onderwerpen uit de econometrie. Econometrie is voornamelijk wiskunde en statistiek als functie van de economie. Met econometrie proberen we met behulp van kwantitatieve gereedschappen, de (financieel)economische ‘natuur’ enige structuur te geven. Zelf vergelijk ik het daarom vaak met: wat natuurkunde is voor het universum, is econometrie voor de (financiële)economie.

  

 

Na een lange zit van dwaling in mathematiek was het dan om een uur of één tijd om te lunchen. London is bezaait met Starbucks en equivalenten. Jammer genoeg kwam ik er pas aan het einde van de summer course achter dat de koffie van Nero -een van de grote concurrenten van Starbucks- vele malen lekkerder was! Daarnaast waren er heel veel broodjeszaken. Verder leek het alsof men in London nogal van Italiaans eten houdt. Naar mijn ervaring is de dichtheid van Italiaanse restaurants of zaken waar pizza en lasagne gekocht kunnen worden in de binnenstad van London hoger dan in de binnenstad van Rome. Als klapper op de Italiaanse vuurpijl heb ik de laatste dag nog bij Jamie’s Italian, een restaurant van Jamie Oliver, gegeten. Waarschijnlijk heeft hij de Italiaanse keuken zo populair gemaakt in London.

Met een goed gevulde maag was het na de lunch tijd om naar het werkcollege te gaan. Hier werd de stof nogmaals behandelt. Verder nam de docent de tijd om wiskundige bewijzen te geven voor de behandelde modellen en kon men vragen stellen. Vaak werd de stof hierdoor makkelijker te begrijpen en de kwaliteit van deze werkcolleges was dan ook erg hoog. Terwijl mijn gezicht bleek zag van de formules die door mijn hoofd deinsden was het rond een uur of vijf voorbij. Na het college ging ik vaak nog wat drinken in de stad of ergens iets bekijken. Maar na het avondeten was ik vaak al stuk. Overigens moest ik wel proberen om de behandelde stof van die dag in mijn hoofd te stampen voor het tentamen. Vaak al tegen een uur of twaalf ging ik na een dag vol hektiek en nieuwe ervaringen naar bed om de volgende dag vroeg op te staan en mijn croissantje te eten.

Zoals bij elk vak is er natuurlijk een tentamen. In de drie weken dat ik aan de LSE studeerde waren er twee tentamen rondes. Op de helft van de course was er het midterm exam en op de laatste dag het final exam. Deze golden respectievelijk veertig en zestig procent van het eindcijfer. Door het krappe tijdschema was de enige tijd om te studeren voor die tentamens dus in het weekend en vooral de avonden. De avonden waren natuurlijk eigenlijk bestemd voor lol en drank. Maar omdat het natuurlijk zonde is om de tentamens van zo’n summer course niet te halen was er minder lol en iets minder drank. In Nederland volg je een vak vaak voor meerdere weken en kan je tijd inplannen om een vak goed te leren. Maar als er voor twaalf weken tentamenstof in drie weken wordt geperst en vervolgens wordt getentamineerd is tentamenstress onvermijdelijk. Gelukkig houden de Britten van humor en heb ik vele avonden, onder het genot van een drankje, kunnen ontstressen door te kijken naar optredens van bijvoorbeeld komedianten Jo Brand en Jack Dee bij stand up comedy show Live at The Apollo. Wellicht dat er een verband bestaat tussen het feit dat London één van de grootste (en stressvolste) zakencentra van de wereld is en de overduidelijke smacht naar droge, relativerende humor. Ik kan in ieder geval stellen dat de stress die de stad via LSE bij mij liet ontstaan werd ingedamd door Britse humor.

Na drie weken ploeteren, lachen en econometrisch totaal te zijn uitgewoond was het alweer tijd om naar huis te gaan. In de drie weken dat ik in London verbleef heb ik veel van de stad gezien, veel mensen leren kennen van over de hele wereld, mijn Engels verbeterd (denk ik) en ongeveer evenveel geleerd als ik in Nederland in twaalf weken zou doen. Als je naar het buitenland wilt, een universiteit met kwaliteit zoekt, veel wilt leren en mensen van over de hele wereld wilt ontmoeten dan kan ik een summer course aan de LSE onwijs aanbevelen. Als je geïnteresseerd bent kijk dan even op de website van de LSE.

 

Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.